Thuis komen. Opnieuw de vertrouwde geuren snuiven na een lange tijd van afwezig zijn. Hier en daar wat aanraken om te voelen dat het wel écht is. Kijken of de oude meubels nog allemaal op hun plaats staan, de schilderijen aan de muur dezelfde zijn. Ik kijk rond en besef dat ik niet droom; dit is thuis komen; dit voelt als thuis komen. Ik ben waarlijk terug en wie weet ga ik vanaf nu nooit meer weg.
Waarom ben ik zo emotioneel vastgeankerd aan dit plekje? Waarom wil ik terugkeren ook al betekent dat dat ik er misschien nooit meer weg ga? Waarom wil ik vechten voor mijn thuis en als het nodig is sneuvelen (al dan niet op een veld van eer) (ok; dit laatste is er misschien wat over maar bon; u begrijpt mijn dichterlijke vrijheid beste lezer).
Na bijna 12 maand (12 maand – 1 week) weg te zijn geweest ben ik terug op de VUB. Niet meer langs de academische kant der dingen deze keer maar als “ATP” in dienst bij het Institute for European Studies en de dienst International Relations and Mobility; werkend rond het project University of Brussels voor de ene (IRMO) en als communicatie (vooral electronisch) medewerker voor de andere (IES). In de eerste plaats ga ik me bezig houden met het op punt stellen van de websites, toevoegen van functionaliteiten, onderzoeken wat gebruikt wordt en wat niet, wat de noden zijn, wat overbodig is en dus weg kan. We gebruiken Drupal en mijn Drupal kennis is zo goed als onbestaande; het wordt inwerken dus. Daarna wordt het focussen op het e-learning gedeelte van de website en dan nog een europees project rond knowledge sharing en het toegankelijk en begrijpelijk maken van resultaten van wetenschappelijk onderzoek naar de overheden waarrond dit onderzoek draait (meerbepaald dus de Commissie).
Met wat geluk denk ik er zelfs aan wat regelmatiger updates te schrijven… I’ll try to remember at least.
A bas la Calotte! en Vive le Geus!
